Column: Grote problemen en valse toekomstmuziek

06 februari 2017 | Erwin Meeks | Boekenbal

Iedereen heeft recht op zijn eigen problemen. Dat lijkt althans de gedachte van steeds meer beleidsbepalers in de internationale politiek, het bedrijfsleven en ja… zeker ook in het voetbal. Roda JC stort zich met de ogen dicht in een ravijn, in de hoop dat de Zwitserse zakenman Aleksei Korotaev als een parachute zal openklappen en met de club naar grote hoogte zal zweven. De nieuwe steenrijke mede-eigenaar van de club uit Kerkrade hoopt met een buslading aan wereldvreemde ‘versterkingen’ binnen een aantal jaar in de Champions League te spelen. Waar hebben we dat eerder gehoord? Ook bij Vitesse, Manchester City, Paris Saint-Germain, AC Milan, Queens Park Rangers en tientallen andere voorbeelden werd de ziel van de club verkocht aan grote mannen met grote plannen. Tot op heden is echter alleen de Russische olie-miljardair Roman Abramovich erin geslaagd om met zijn ‘speeltje’ Chelsea daadwerkelijk de Champions League te winnen, al heeft hem dat wel bloed, zweet, engelengeduld en een half miljard euro gekost.

Maar zoals gezegd heeft iedereen recht op zijn eigen problemen, en dus heeft Roda het volste recht om deze sprong in het diepe te wagen. Wel zou Ton Caanen voor de volgende persconferentie moeten onthouden dat hij ook prima verstaanbaar is als hij rechtop achter de microfoon blijft zitten. Nu moet Korotaev gedacht hebben dat de honger naar succes bij Roda dusdanig groot is, dat zijn technisch directeur alvast een hap uit de microfoon wilde nemen. Maar buiten dit klein puntje van opbouwende kritiek is het begrijpelijk dat men in Kerkrade even moet wennen aan de nieuwe situatie. Iemand die daar alle begrip voor zal hebben, is Hans van Breukelen. De technisch directeur van de KNVB oogt zelf al een leven lang een beetje onwennig, terwijl andersom niemand met enig voetbalverstand aan Hans kan wennen. Zijn tijd bij de KNVB hangt tot nu toe aan elkaar van de ongelukkige uitspraken, pijnlijke belangenconflicten, ongefundeerde plannen met het jeugdvoetbal en een gebrek aan leiderschap.

Een vals stukje toekomstmuziek

Aan de tekentafel heeft Hans van Breukelen samen met een zorgvuldig geselecteerd groepje visieloze ja-knikkers een plan geschetst voor hoe het Nederlandse voetbal ergens tussen 2022 en 2026 weer kan aanhaken bij de gevestigde voetballanden. Maar het is echt heel naïef en krankzinnig dat de beleidsbepalers bij de voetbalbond dit denken te realiseren via een aantal radicale ingrepen in de opleiding van jeugdspelers, waarvan het effect en het nut nooit is bewezen. Het enige wat de heren voetbalkenners hebben gecomponeerd, is een heel vals stukje toekomstmuziek. De huidige staat van het Nederlandse voetbal is schrijnend en schreeuwt om maatregelen op de korte termijn, zoals een competitiehervorming (minder clubs of een samensmelting met België) en een bondscoach met iets meer tactische en menselijke capaciteiten (zodat toptalenten zoals Ziyech voor Oranje kiezen). Wat dat betreft zou men eens op snuffelstage moeten bij de Amerikaanse president Donald Trump; een man die het tot kunst heeft verheven om zich te laten leiden door de waan van de dag.

Zolang de stuurloze KNVB vanuit Zeist eigenwijs de meerjarenplannen blijft uitrollen, kunnen Nederlanders slechts vol bewondering en jaloezie kijken naar de Belgische weelde. Tijdens het afgelopen voetbalweekend stond er bij haast iedere internationale topwedstrijd wel een Belg in de schijnwerpers. Sinds Romelu Lukaku bij Everton speelt, toont hij zich een doelpuntenkanon dat ook met scherp kan schieten. Vier goals in het doelpuntenspektakel tegen Bournemouth (6-3) waren daarvan nogmaals het bewijs. Dries Mertens is qua lengte niet groot, maar zijn daden zijn dat wel: namens Napoli scoorde hij tegen Bologna alweer zijn derde hattrick van het seizoen. En niet in de laatste plaats waren Eden Hazard (sublieme solo-goal) en Thibaut Courtois allesbeslissend in de topper tussen Chelsea en Arsenal (2-0). Doelman Courtois liet zien dat hij zelfs tijdens een zweefduik zijn armen nog verder kan uitschuiven dan de gemiddelde brandweerladder. Andersom kunnen we toch echt niet beweren dat Nederlanders zoals Wijnaldum, Janmaat, Janssen, De Vrij, Depay en Afellay ook maar ergens het verschil hebben gemaakt. Zelfs op de Engelse bijvelden zijn ze de Hollandse middelmaat moe.

Bedreigingen uit het oosten

Over die Engelse bijvelden gesproken: ook daar is er sprake van groeiende en zorgwekkende problemen. De goed geïnformeerde Engelse sportschrijver Ian Ridley waarschuwt voor de steeds groter wordende tweespalt tussen de geld-, aandacht- en spelers verslindende topclubs uit de Premier League en de lokaal gewortelde traditieclubs uit de lagere divisies zoals Blackpool, Blackburn Rovers, Luton Town en Crewe Alexandra. Dit zijn clubs die heel betekenisvol zijn voor hun regio op maatschappelijk en economisch gebied, maar die in de verdrukking komen door de in 1992 opgerichte ‘supercompetitie’ die heeft gezorgd voor een matteüseffect: de rijken worden rijker en de armen worden armer. Nu zelfs sterspelers uit de Premier League worden weggekocht door Chinese clubs die smijten met exorbitante bedragen, worden de Engelse topclubs op hun beurt nog agressiever in het opkopen van ongepolijste talenten uit de lagere divisies. Langzaam maar zeker wordt de ziel weggezogen uit de haarvaten van de Engelse voetbalpiramide, en dat heeft wereldwijd gevolgen.

Ondertussen blijven onderzoeksjournalisten zoals Declan Hill ook wijzen op een ander gevaar uit het oosten. Matchfixing, waar we allerlei vormen van (gok)fraude en omkoping onder kunnen rekenen, heeft zich ontwikkeld tot een meerkoppig monster. Vanuit landen zoals Maleisië, China en Vietnam ontwikkelt Matchfixing zich tot een grote bedreiging voor de voetbalsport, waar de autoriteiten allang geen vat meer op hebben. En de Wereldvoetbalbond FIFA? Die heeft het ook onder de nieuwe baas Gianni Infantino nog steeds te druk met zelfverrijking en grootheidswaanzin, zoals blijkt uit het lumineuze idee om een WK-voetbal te organiseren met 48 deelnemende landen. Of kijk naar de geweldige visionair Marco van Basten, die als innovator bij de FIFA te midden van alle chaos de onnozele suggestie deed om buitenspel af te schaffen en ook aan andere spelregels te sleutelen. Het zou Van Basten en zijn vriendjes sieren om eens een stapje terug te zetten in de realiteit en te beseffen welke problemen zich werkelijk voordoen, én hoe groot die wel niet zijn. Maar blijkbaar heeft iedereen tegenwoordig recht op zijn eigen problemen. Vraag dat maar aan Donald Trump, of anders aan iemand in Kerkrade.

Erwin Meeks

Erwin Meeks is de eigenaar van VoetLicht Media en werkt daarnaast als (voetbal-)schrijver en eindredacteur. Namens VoetbalTube schreef hij recensies voor de rubriek Het Boekenbal.

Beelden van de nogal onwennige persconferentie met de investeerder Aleksei Korotaev in Kerkrade:

FacebookTwitterGoogle+

Bekijk ook..

Reageer