Het probleem met de hedendaagse voetballers

16 september 2015 | Stefan Smeenk | Smeenk kopt binnen

Het probleem met de hedendaagse voetballers

Het probleem met de hedendaagse voetballers is dat het ego even groot is als de bankrekening. Er heerst een strijd in de kleedkamer waarbij het bedrag op de salarisstrook de dominante rol inneemt. Mocht u zich niet verwarren dat dit bij u op kantoor anders is. Zodra u weet dat Jack de kopieerman met zijn dubbele afdrukken maandelijks meer binnenharkt dan u, dan kijkt u toch wel even anders naar Jack en vraagt u zich af: hoezo hij wel en ik niet?

In de voetballerij is dit dus niet anders, nouja niet in zijn geheel. U kunt zich de leplazarus tot in de nachtelijke uren maar dan moet net uw meerdere dit opmerken. Veelal zwoegt u –geef maar toe– louter en alleen om de thuissituatie te ontvluchten. In de voetballerij is dat toch anders. Daar worden mooie acties op het veld ad hoc gecomplimenteerd met een daverend applaus van duizenden mensen. En toch wordt er steeds minder gezwoegd binnen de lijnen. Voetballers zijn minder op het veld gericht dan alles wat daarbuiten te halen valt. Kijk bijvoorbeeld naar de kledij van Memphis die arriveerde op Hotel Huis ter Duin alsof Karl Lagerfeld over hem heen heeft geëjaculeerd. Zodra je daarna geen pepernoot raakt mag je je best schamen voor zo’n Yellowstone-park boswachterhoed. 

De bijbehorende sjaal van Memphis kan Gareth Bale goed gebruiken. De arme jongen is snotverkouden omdat hij kou heeft gevat. Gareth –zijn moeder zei al dat hij traag van begrip was– komt er na twee jaar achter dat hij toch wel heel erg in de schaduw van Cristiano Ronaldo staat. CR7 staat bekend als de 'alfa aap' van De Koninklijke en daar heeft onze Bale problemen mee. De Welshman gaat er zelfs zo onder gebukt dat hij professionele hulp heeft ingeschakeld om van zijn negatieve emoties af te komen. Dus kijk niet vreemd op zodra Bale tijdens de warming-up een meditatie ademhalingstechniek eruit floept om in balans met zijn chakra’s te komen. 

Bale is niet de enige die zijn voetbalgeluk via een zijweg probeert te beproeven. Zo heb je nog de gevallen engel Ouasim Bouy. Wie? Ja, ik moest hem ook even opzoeken maar het schijnt dat PEC Zwolle dit ‘Nederlandse toptalent’ huurt van Juventus. Oftewel hij moet nog met de jonge meisjes dartelen voordat hij minuten mag maken bij de Oude Dame. Bouy vindt dat hij niet sterk genoeg is en zo te horen waren de klappen van zijn vader’s zweep niet genadeloos, want van zichzelf mag hij nog wel iets meer incasseringsvermogen krijgen. Vandaar dat de beste jongen zich deze zomer naast het voetbal heeft gericht op het kickboksen. ‘Ik heb me deze zomer helemaal laten aftuigen door Badr Hari in Marakkech, dan heb je echt het gevoel dat je per hersenschudding beter wordt,’ aldus de vertaler Bouy aangezien de middenvelder al enige tijd door een rietje communiceert.

Er zijn ook spelers die zo weinig in het voetbal zijn geïnteresseerd dat ze het wel fijn vinden dat ze überhaupt niet meer hoeven te spelen. Emmanuel ‘Bogarde II’ Adebayor heeft tot het eind van zijn contract bij Tottenham Hotspur geen uitzicht meer op speeltijd maar wel op 6,75 miljoen tot 30 juni 2016. Aston Villa probeerde hem over te nemen –sterker nog: de clubs waren er al over uit– echter kreeg Emmanuel plotsklaps een teken van God door en als een Duitse grenswacht hield hij de deal staande. De hogere macht was zijn zaakwaarnemer die meer heil in een contractvrije status en een zak vol tekengeld zag dan de geringe sportieve toekomst.

Een sportieve toekomst, wat is het nog tegenwoordig waard? Waarde wordt gemeten aan de hand van de aantallen op biljetten. ‘Ik voel me niet gewaardeerd’ is zo’n excuus dat voetballers steeds vaker gebruiken. Het is een eufemisme voor ‘voor zo’n bedrag kom ik mijn nest niet uit.’ Ricky Royston Drenthe gebruikte het eufemisme deze week nog toen hij tekende voor zijn ‘droomclub’. Een eenjarig contract bij Baniyas SC. Voor de mensen die onder een steen hebben geleefd: Baniyas SC is de topclub uit Verenigde Arabische Emiraten. Een prachtclub in een uitdagende competitie voor een jongen die wat betreft clubs moest kiezen uit een drachtige zak brieven waar Boer Tom (van Boer zoekt vrouw; red.) blosjes op de wangen van zou krijgen. ‘Dit is een nieuwe stap in mijn carrière. Ik kon naar andere clubs maar daar voelde ik mij niet gewaardeerd,’ aldus de man met een steevast stukkie stift op z’n shirt.

Dus wat is het probleem met de hedendaagse voetballer? Ze duiken voor pingels en pegels. Het zijn jonge honden die de veelzijdige facetten van het leven proberen te omarmen om het eigengeluk te verrijken. Ze weten niet wat de toekomst of waar de volgende stap ze brengt –dit laatste lijkt me redelijk cruciaal voor een voetballer. Voetballers, het zijn net mensen. En toch uiteindelijk, als de wedstrijden gespeeld zijn, de trainersdiploma’s aan de wilgen hangen en de bejaardencentrums zijn gevoeld met nostalgische voetbalverhalen uit het eigen beperkte geheugen, belanden we allemaal even gezellig tussen dezelfde zes plankjes.

Dus hoeveel is waarde waard? 

Royston met stukje stift op zijn shirt.

Het Bogarde-debacel is nog niet vergeten.

Stefan Smeenk

 

Smeenk is onze wekelijkse columnist die elke zondagavond trouw met een bord bami op schoot, kritisch de samenvattingen bekijkt. Neem daar alle afleveringen van Voetbal International, Studio Voetbal, het Sportjournaal, FOX Sports en de sportkatern van de dagbladen bij. Elke woensdag zal Smeenk de miljardenbranche van het betaald voetbal tegen het licht houden en daar verslag van uitbrengen. Soms ludiek, dan weer bot en af en toe vertederend maar altijd louter en alleen voor uw vermaak. 

Lees ook:

Wereldfilosoof Quincy Promes zet onze maatschappij op scherp
Profvoetballers houden ons voor de gek
Van Basten is een flegmatiek sierpaard
Marinus Dijkhuizen kan net zo goed blind en emotieloos zijn
'Luisenleven': Suárez op weg naar de Champions League-finale
Een kaart van Van der Vaart
'Fred Raket II', het slotakkoord

FacebookTwitterGoogle+

Bekijk ook..

Reageer