Jasper ‘Vesuvius’ Cillessen staat op ontploffen

23 september 2015 | Stefan Smeenk | Smeenk kopt binnen

De kop in het AD was groter dan Jasper’s persoonlijkheid: ‘Er borrelt een vulkaan in Cillessen’. Een tamelijk hyperbolische uitspraak. Want laten we eerlijk zijn: een vulkaan is een onbewogen oerproduct. Rotsvast, onverveerd. Wie een stap zet op zijn terrein neemt een loopje met de dood. Hij kan slapen maar zodra gewekt is daar lava, donder, bliksem, regen, angst, aardbevingen en inktzwarte rookpluimen. Dat is hoe een vulkaan zich manifesteert.  

En dan heb je Jasper Cillessen.

Jasper is geen vulkaan. Integendeel. Jasper is dat eeuwig puberende buurjongetje met donshaar want een baard laten staan zou hetzelfde eruitzien als de grasmat van de Arena. Met uitzondering van de baard in de keel, daar groeit het alsof je tussen de benen gluurt van een Playboymodel uit de jaren ’70. Het maakt Jasper aandoenlijk. Je ziet direct het type buurjongetje van negen voor je. Zo’n buurtjongetje dat een bal over de schutting trapt en door aandringen van zijn vriendjes met een pruillipje en bibberende knietjes zijn eigendom komt opeisen. Dat is wat Jasper Cillessen probeert te maskeren.

En dat geeft helemaal niets.

Daarom is hij keeper. Een keeper-ego bestaat voornamelijk uit onzekerheid. Dit is geenszins een generaliserende opmerking. Dat is juist het hele principe van het keeperbestaan. Als keeper zijnde tuur je 90 minuten lang tegen de ruggen van je medespelers en het volk dat je aankijkt wil je gretiger passeren dan een bumperkauwende-groot-licht-seinende Porsche Cayenne op de linkerrijbaan. De enige lul op het veld die begrijpt wat jij in godsnaam aan het doen bent, staat zo ver mogelijk van je vandaan. Ik kan u melden: dat knaagt aan een mens. Dat speelt met je zekerheid, ballen en eigenwaarde ­(zit daar verschil tussen?).

Wat doe je zodra je beseft dat je status tussen je keepershandschoenen wegglipt?

Dan ga je dat kippenborstje van je volpompen met valse lucht en veins je dat je baas in eigen huis bent. Dat kritiek je niet raakt en alles van je afglijdt. Wat Jasper echter vergeet is dat keepers niet boos kunnen worden. Nou ja, ze proberen het wel maar het eindresultaat is een stuk amateurtheater dat door de verdedigende linie met hoongelach wordt beantwoord. Een razende keeper schreeuwt om een Benny Hill-tune onder de hysterie en een versnelde opname. Boze keepers zijn als persoonlijke assistentes met principes: ze worden niet serieus genomen.

Het bewijs is talrijk. Wat dacht u van Edwin van de Sar’s optreden als technisch directeur? Met een overslaande stem maande hij de Ajax aanhang tot stilte met de woorden: ‘Jongens, willen jullie dat niet meer doen? Kappen met deze shit!U begrijpt dat het de harde kern dun door de broek liep.

Of Hans van Breukelen die door Johan Derksen liefkozend ‘dorpspastoor’ wordt genoemd, die vervolgens uit zijn slof schiet tijdens VI-Oranje. ‘Wat zit je dan zo dwars, Hans?’ vraagt Derksen nog. Na lang gesteggel onthuld Hans zijn grote geheim. Hij is gekwetst dat Voetbal International tijdens een wk, een poll heeft gehouden waarin de lezers werd gevraagd welke keeper een basisplaats verdiende in oranje: Menzo of van Breukelen. Sorry hoor, als je hier al over valt dan heb je een ruggengraat van postbode-elastiek.

Dezelfde verongelijktheid vertoont Jasper nu wanneer men vraagt waarom het niet zo wil vlotten met de penalty’s. Jasper wordt boos. Hilarisch boos. En dat is onterecht. Verschrikkelijk onterecht. Zodra je als een roestige campingtafel in elkaar klapt en je krijgt een tergend traag Penanka-stifje over je heen, dan mag een journalist daar best een kritische vraag over stellen. Dan hoef je niet als een mokkende berggeit te etaleren dat je ‘wel klaar bent met dat gezeik.’

En toch heb ik het met Jasper te doen. Niet zozeer dat Manchester United hem negeerde of dat hij tegen Turkije zijn handschoenen met een pakje Blue Band had ingesmeerd, nee. Ik vind het sneu dat wanneer het iets minder met je gaat uitgerekend Ronald Waterreus het voor je opneemt.

‘Hij heeft aangetoond dat hij een hoog niveau aankan,’ aldus de pratende mat. Dan weet je dat je aan de goden bent overgeleverd. Het slotakkoord is ingezet; er is geen weg meer terug. Ronald Waterreus die als een Don Carleone over je heen buigt en je de gratie van zijn goedheid verleent. Hij zal over je praten zoals hij over zichzelf in derde persoon enkelvoud spreekt. En Ronald is coulant en vraagt niet veel van je. Enkel dat je zijn zegelring zoent en volgend seizoen bij PSV komt spelen.

Jasper, kom tot eruptie.

Jasper Cillesen boos

Breukelen boos op Derksen


Friese vlag reclame wel heel mild.

Ronald Waterreus of RONALD KOEMAN!

 

Stefan Smeenk


 

Smeenk is onze wekelijkse columnist die elke zondagavond trouw met een bord bami op schoot, kritisch de samenvattingen bekijkt. Neem daar alle afleveringen van Voetbal International, Studio Voetbal, het Sportjournaal, FOX Sports en de sportkatern van de dagbladen bij. Elke woensdag zal Smeenk de miljardenbranche van het betaald voetbal tegen het licht houden en daar verslag van uitbrengen. Soms ludiek, dan weer bot en af en toe vertederend maar altijd louter en alleen voor uw vermaak. 

Lees ook:

Wereldfilosoof Quincy Promes zet onze maatschappij op scherp
Profvoetballers houden ons voor de gek
Van Basten is een flegmatiek sierpaard
Marinus Dijkhuizen kan net zo goed blind en emotieloos zijn
'Luisenleven': Suárez op weg naar de Champions League-finale
Een kaart van Van der Vaart
'Fred Raket II', het slotakkoord

FacebookTwitterGoogle+

Bekijk ook..

Reageer