Marco van Basten is een flegmatiek sierpaard

15 juli 2015 | Stefan Smeenk | Smeenk kopt binnen

Marco van Basten is een flegmatiek sierpaard

Door zijn overgang van AZ naar Oranje, vond Marco het wel grappig dat hij nu wéér vakantie had. Goh, daar was hij ook wel even aan toe. Pfoeh al dat gepraat over contracten en geld, dat gaat je niet in de koude kleren zitten. Wat dacht je van de autorit Alkmaar naar Zeist? Ben je toch wel weer even onderweg. Al die auto’s op die weg, laat staan stoplichten. Voor je het weet staat er eentje op rood. Moet je de auto afremmen en als het groen is weer héééeelemaal dat gaspedaal indrukken. Nee, gelukkig mag Marco eerst een paar weekjes golfen voordat hij zich weer hoeft te melden om te werken. Zonder ook maar één minuut van zijn golfspel gezien te hebben weet ik nu al wat San Marco’s handicap is: zijn trainerscarrière.

Sinds zijn keuze om het trainersvak uit te gaan oefenen heeft Marco bar weinig goed gedaan. Als zijn trainerscarrière een vrouw was geweest, dan had het op Urk gewoond, dertien kinderen gebaard, de schouderbouw van een betonnen bushok gehad, vier tanden verloren, PVV gestemd, en werkte ze ploegendiensten in de visverwerkingsfabriek waar ze dagelijks een ton aan snotterpostjes door haar klauwen laat gaan.

Zo sierlijk en elegant als speler, zo bonkig en ongepolijst vanaf de zijlijn. Wenkbrauwen gingen in de lucht toen hij als bondscoach een vreemdelingenlegioen aan moyenne spelers liet debuteren. Eigenhandig hielp hij Orlando Engelaar, Andwele Slory, Danny Koevermans, Martijn Meerdink, Barry Opdam, Ugur Yildrim, Barry van Galen, Romeo Castelen, Jan Kromkamp en Dave van den Bergh aan een internationaal optreden. Door die kneuzenkermis werden spelers als Clarence Seedorf, Edgar Davids en Mark van Bommel plotsklaps overbodig. Gek hè, dat je dan als bondscoach weinig gezag uitstraalt. En helaas daar stopt daar zijn falen niet.

Aan het roer bij Ajax kreeg hij de stempel ‘pannenkoek’ niet van zich afgepoetst. Bij Heerenveen liet hij zijn spelers zo defensief spelen dat zelfs de koffiedame zo strak gedekt werd dat ze inmiddels kan rentenieren van de kinderbijslag en bij AZ nam hij als leidinggevende al vrij snel een stapje terug. De Hollandse Zwaan stierf in de schijnwerpers en schikte zich na tekenen van stress met een rol als waterdrager en pionnendropper op het trainingsveld. Marco had nauwelijks nog verantwoordelijkheden maar kreeg het privilége van een riant salaris en geen wijzende vingers zodra de technische staf een fout maakte.

Dat is een werkmentaliteit van een plantsoenendienstmedewerker met het eelt op zijn onderarmen door het langdurig leunen op de hark, die om de tien minuten op zijn klok tuurt of het inmiddels al schafttijd is. Vlak voor de eindzoemer gaat, ligt Marco’s materiaal al op de grond en zit hij al met één been in de wagen richting huis.

Dan kan je vroeger wel heel pedant een dopje van een Bavaria-flesje eraf hebben getrapt, of ooit eens per ongeluk een bal van randje zestien over een Russische doelman hebben gelift, maar met zo’n instelling zal geen enkele werkgever over je te spreken zijn. En dat lijkt te kloppen. Doordat Seedorf, van Nistelrooij en van Bommel weigerde voor Oranje uit te komen zolang Marco Golo bondcoach was, moest Marco wijken. Bij Heerenveen spraken ze van wanbeleid en nu –zelfs wanneer Marco aanbiedt nog assistent van AZ te zijn zolang ze nog geen vervanger hebben – laat de AZ-directie weten dat ‘het niet langer nodig zal zijn.’

Dan ben je nou niet bepaald onmisbaar voor de organisatie. Frappant allemaal maar Marco lijkt het niet te boeien. ‘Lekker lang vakantie,’ zegt hij dan. Prima Marcootje, lekker zo doorgaan jongen. Straks weer opereren in de schaduw van Danny Scholletje Blind. Welke spelers kunnen we alvast als debutant bijschrijven? Anass Achabar in de spits? Roland Baas op links? Zet Janio Bikel te lijnen uit? Mag Peet Beijen de aanvoerdersband dragen? Alles is mogelijk zodra Van Basten een vinger in de pap heeft.

En toch, als ik naar San Marco kijk, vergeef ik het hem. Dat is het gekke. De waslijst van het falen is enorm maar de gunfactor is nog vele malen groter. Van Basten heeft zich in mijn hart genesteld. Als speler, inspirator, maar ook als mens. De rust die de man uitstraalt, de gevatte uitspraken. Thierry Henry heeft zijn hele carrière met rugnummer twaalf gespeeld omdat Van Basten zijn grote voorbeeld is. Laten we niet vergeten dat van Basten de Nederlandse trots uitstraalde door in een strakke blouse en idem lichaam aan de zijlijn te verschijnen. Anders dan zijn af- en ingezakte bondscoach-collega’s. Marco heeft bijna als enige en plein public Johan Derksen uitgeluld en wanneer je er hoogstpersoonlijk voor zorgt dat je een voetbaldictator tot tranen aan toe kan ontroeren, dan ben je voor mij een hele grote.

En zeg nou zelf, als Martijn Barto de winnende binnenkopt in the dying seconds van de EK-finale, dan lullen we toch nergens meer over? Dit is een typisch gevalletje van het hart dat wint van het verstand. Ik ben er niet trots op, doe het dan ook bedekt in de hoop dat niemand ooit zal vragen waarom ik het doe, maar stiekem duim ik dagelijks voor het succes van Marco van Basten.

Marco lult Johan vast

Afscheid Marco van Basten bij Milan

Bavaria-reclame uit 1993


Marco van Basten in Football's greatest

FacebookTwitterGoogle+

Bekijk ook..

Reageer