Sluiting van de veemarkt: Cillessen en De Gea blijven achter in de stal

02 september 2015 | Stefan Smeenk | Smeenk kopt binnen

Het was een gekkenhuis zo vlak voor het sluiten van de transferveemarkt. Nederlandse clubs die goed zijn begonnen, klampten zich vast aan de beste spelers van stal. Zo werd Cillessen bij Ajax grondig geborsteld, zijn waterbak drie keer per dag ververst en was zijn havervoorraad plotsklaps ongelimiteerd. Alles om hem ervoor te behoeden de grote oversteek richting het grote Manchester te maken.

Die keuze lag allang niet meer in Jasper’s zijn keepershanden. Dat begrijpt u, ik en zelfs de Boer scheen het te begrijpen. Zodra Marc ‘Netto’ Overmars een zak met duiten zo rond de klok van twee voor twaalf over de tafel kreeg geschoven, draafde Cillessen binnen no-time door de stallen van ManU. Het mocht niet baten en dat kwam door Louis. Van Gaal had zijn sierpaard (De Gea) al enige tijd binnengehouden zodat zijn vacht bleef glimmen en hij prachtig geborsteld op het vliegveld van Madrid kon verschijnen. De journalisten stonden daar met de camera in de aanslag, maar De Gea bleef aangeslagen thuis; dus Cillessen ook.

Clubs met minder geld zijn wat creatiever. Zo tikt Willem II controlerend op tanden van spelers waar geen plaats meer voor is bij de oude stal. Willem II kijkt een gegeven paard niet in de bek en maakt van voormalige sierpaarden, werkknollen die samen er alles aan moeten doen om degradatie van de manege die de Eredivisie heet, te voorkomen. In één transferwindow huurde zij De Sa, Andersen, Zivkovic, Ligeon van Ajax en plukten ze een handje vol voormalige sierpaarden weg bij respectievelijk Groningen, PSV, NAC en Feyenoord.

Niet alleen clubs zijn intensief op zoek naar arbeidskrachten. Zo zoekt Sunderland-aanvaller Jermaine Defoe voor een persoonlijke assistent die ‘Defoe Enterprice’ kan lijden. De werkneemster moet wel veelzijdig zijn: ze moet eigen apps kunnen maken, planten water geven, social media beheren, de koelkast gevuld houden, zijn garderobe managen, het huis schoon houden en bovenal ‘alles rondom Jermain’s persoonlijke behoeftes organiseren.’ Wat dat inhoudt? Kleren stomen, interieur ontwerpen, nagels knippen, dreadlocks draaien en de hele dag achterstevoren zeggen: ‘baas, neem een racecar, neem een Saab.’

Wat het salaris is? Oh, slechts een bescheiden €80.000 euro per jaar. Slechts een weeksalaris voor de man die zo te zien gebukt gaat onder het strakke regiem van Dick. Één keer per dag trainen en dan ook nog een hélé wedstrijd spelen. Dan heb je wel iemand nodig die 24/7 tot je beschikking staat. Maar laat ik het voor Defoe wat dragelijk maken. Voor €80.000 per jaar laat ik mezelf met plezier hoereren. Daar voel ik me niet te goed voor. Ook een raspaard schijt tenslotte als een karhengst.

Prima, ik was zijn onderbroeken met tanlines wel. Snoei zijn bonsai zo delicaat dat Mr. Miyagi jaloers zal zijn. Voor € 80.000 per jaar ben ik de Jan de Bouvrie van Sunderland. De Mark Zuckerberg op sociaal mediagebied en de Steve Jobs van de apps. En na twee of drie jaar lang midden in de nacht wakker te zijn gebeld door Jermain omdat ‘hij een kruikje nodig heeft omdat zijn buikie zo auwie doet’, klap ik uit de school en schrijf ik een boek over zijn leven. Hoe hij mij mentaal mishandelde, hoe hij buiten de pot piste met de poedeltrimster en zijn vrouw repetitief naar oudejaarsconference van Guido Weijers liet kijken –een ergere straf is niet denkbaar. Ik verkoop mijn ziel zoals ik even daarvoor mijn waardigheid aan hem heb verkocht. U vindt dit een vergezochte gedachte? Laat ik u zeggen dat ik slechts op profvoetbalniveau meedenk.

Ho, wacht even: denken op profvoetbalniveau? Hoe ziet dat eruit? Nou gewoon. Een onervaren trainer aantrekken, de club ternauwernood redden van faillissement, noodgedwongen al je topspelers verkopen, die trainer vertrouwen geven, de gehele voorbereiding laten draaien, drie wedstrijden laten spelen en vervolgens miljoenen meegegeven omdat je hem vroegtijdig de laan uitstuurt. Gek? Het overkwam Alfred Schreuder. De realiteit die de fictie overtreft. 

Kortom: ik hoef u niet te zeggen dat de voetbalwereld op hol is geslagen. Dat ziet u zelf ook wel. Tijd en geld zijn meer in elkaar verstrikt geraakt dan wanneer je de oordoppen van de Iphone uit de broekzak vist. En toch geniet ik met volle teugen. Over een dood paard valt namelijk weinig te vertellen. Geef mij maar een rariteitenkabinet met trots, oliedollars, tatoeages, goals, en echootjes als inzet. Dan vermaak ik me kostelijk.

Een iets te voorbarig filmpje I


Een iets te voorbarig filmpje II

BBC haakt in op de vacature PA voor Jermaine Defoe

FacebookTwitterGoogle+

Bekijk ook..

Reageer