Tijdens de Eredivisie-finale gekluisterd aan ‘Langs de lijn’

11 mei 2016 | Stefan Smeenk | Smeenk kopt binnen

Voor de neutrale toeschouwer had het voetbalseizoen niet mooier kunnen eindigen. Dan heb je 34 wedstrijden, 3060 spelminuten de tijd om je te onderscheiden en dan is het tot de allerlaatste minuut spannend. De Boer ontwapent door de Superboer. Eén team stond tegenover het los-zand-legioen uit Amsterdam. Ajax speelde alsof de verzorger tijdens de thee met een schaar langs de balzakjes van de voltallige selectie was gegaan.

De Graafschap weigerde Ajax de mogelijkheid om de wedstrijd met een 0-1 voorsprong dood te tikken. Zelfs met de kans volgend seizoen geen Eredivisie te spelen, speelden ze met het mes tussen de tanden. In de voetbalwereld van terughoudendheid, risicominimalisatie en winstmaximalisatie, woei er een verfrissende zomersbries door de Vijverberg. 

FOXsport-volgelingen die de wedstrijden live hebben gezien hoor ik denken: nou, nou, nou, dit is wel een erg sensationeel geportretteerde samenvatting van afgelopen zondagmiddag. Klopt, maar doelbewust heb ik de finale van de Eredivisie via Radio 1 ‘Langs de Lijn’ gevolgd. Wat een sensatie. Luisteren naar Langs de Lijn en daarna kijken naar de samenvattingen is eerst het boek lezen en daarna de film in de bios bekijken; dat is luisteren naar het 1-minuut bandje bij De Wereld Draait Door; dat is met één hand een push op beha openen; dat valt altijd tegen.

Die presentatoren van Langs de Lijn kunnen een Oost-Siberische wedstrijd van Eust-Eustachiusbuis tegen Kdānsk Kensleus, op een meniscusmartelaarsveld met zo’n kilometerbrede sintelbaan eromheen, nóg spannend aan elkaar lullen. Over het algemeen is een voetbalwedstrijd op de radio niet te volgen. Er gebeurt simpelweg te veel. En je moet vertellen waar de bal zich op het veld begeeft, en je moet melden waarom de midvoor zijn linkersok halfstok heeft hangen in verband met zijn halfbroer die een buitenechtelijk kind heeft verwerkt bij de linksback van de tegenpartij, en je moet de balaanname, passingsnelheid en schotsoorten beschrijven.

Ga er maar aan staan.

De sfeer van het publiek dat door microfoon galmt maakt een live radio voetbalverslag zo aangenaam dat het bovenstaande wordt verbloemt. Het maakt mij niet uit of ze een ingeblikt opnamebandje afspelen met gemoedelijk ‘hup’-roepend publiek. Ik sluit mijn ogen en zie vaders met dezelfde clubsjaal als hun zoon. Spandoeken met koddige spelfouten. Gespannen ballenjongens die achter de reclameborden dagdromen en zich afvragen wanneer zij het heilige gras mogen betreden.

Ik vergeet de kale koppen kudde zonder shirt die aanstekers op het veld en vuurwerk in het publiek gooien. Ik hoor het geroezemoes op de achtergrond en ontwikkel het verlangen om bij de wedstrijd te zijn. De wedstrijd meemaken op de frequentie die door mijn transistorradio galmt is de enige levenslijn die ik op dat moment heb.

Afgelopen zondag was er weer zo’n dag. Ik lag op de afgelopen zonnige lentedag in het Vondelpark en hoorde om mij heen meer mensen met de Langs de Lijn-zomerkriebels; tenminste zo lang dat duurde. Hugo Borst die als ouderwetse telefooncentrale receptioniste de wedstrijden aan elkaar verbond kon aan het eind van de wedstrijd zijn mening niet langer onder de studiostoel en mixtafel houden. ‘Ajax speelt zonder angel,’ sprak hij uit.

Zijn conclusie werd om mij heen met gemopper beantwoord. De voorzet van Hugo werd hard ingekopt door zijn collega’s. De één-tweetjes die voetbalcommentatoren op de radio elkaar geven bevorderen het verslag. Het is vaak een good-cop-bad-cop verhouding. De één babbelt met de snelheid van Diego Maradona in zijn gloriejaren en de ander beantwoordt met de kalmte van Wim Kieft voor de camera. Hoe harder de commentatoren concludeerden dat Ajax er geen pepernoot van bakte, hoe ongecensureerde het weerwoord over de grassprieten werd geblazen. Op het moment dat er door Langs de Lijn geen positieve noot meer geraakt kon worden, werd het zelfs voor de fanatieke ajacieden om mij heen duidelijk: ze gaan het niet redden.

‘Godverdomme, pleurislijers een heel seizoen naar de klote,’ hoorde ik vlak na het laatste fluitsignaal. De telefoontjes werden hardhandig op het gras gegooid. De petten voor de ogen. Het besef daalde samen met Ajax een plaatsje op de ranglijst.

Even dacht ik aan Hugo. Zijn cluppie Sparta volgend seizoen terug in de Eredivisie. Ik sloot mijn ogen, droomde even weg en zei tegen niemand in het bijzonder: ‘ik hoop dat Hugo alle wedstrijden via Langs de Lijn luistert.’

*Dit was hem dan: de laatste column van dit voetbalseizoen van Smeenk. Ik wens jullie allemaal een fijn EK en hoop de vaste lezers aankomend voetbalseizoen weer te verwelkomen.

Liever negen jaar te laat dan nooit

 


 
Smeenk is onze wekelijkse columnist die elke zondagavond trouw met een bord bami op schoot, kritisch de samenvattingen bekijkt. Neem daar alle afleveringen van Voetbal International, Studio Voetbal, het Sportjournaal, FOX Sports en de sportkatern van de dagbladen bij. Elke woensdag zal Smeenk de miljardenbranche van het betaald voetbal tegen het licht houden en daar verslag van uitbrengen. Soms ludiek, dan weer bot en af en toe vertederend maar altijd louter en alleen voor uw vermaak. 
 

Lees ook:

- Ik ben een van de beste columnisten ter wereld
- Marcel Blaak is de redder van het Nederlandse voetbal
-
Wissel
De Amsterdam ArenA naar Cruijff vernoemen is de grootste belediging die er is
Marco Van Basten schrijft boze brief aan Koopmans Pannenkoekenmix
- Eerste winteraankoop Ajax bekend: Colin Kazim-Richards
De beklemmende Adidas-spermatozoïdenkledij van '74 is aansprakelijk voor deze kansloze generatie
- De Eredivisie is een nichtendisco
- De tranen van Foppe|
- Een verbitterd live verslag van Nederland - Tsjechië
- Uitgelekt de sms-conversatie tussen Danny Blind en Phillip Cocu 
Wereldfilosoof Quincy Promes zet onze maatschappij op scherp
In de naam van Blatter, FIFA en de schijnheilige geest
Een volwassen man in trainingspak

FacebookTwitterGoogle+

Laatste foto's

Bekijk ook..

Reageer