'Van Persie volgend seizoen terug in de spits van Feyenoord'

09 maart 2016 | Stefan Smeenk | Smeenk kopt binnen

Natuurlijk, Instanbul is een heksenketel. In de binnenstad zijn het de besnorde taxichauffeurs die elkaar de vernieling in toeteren. Handgebaren slingeren als massavernietigingswapens door het luchtverkeer en tekenen de typische Turkse karakters. Aan de rand van de binnenstad waar de steegjes vertakken naar de diepste krochten van de Turkse onderwereld, heb ik een afspraak met Robin Van Persie. Spits bij Fenerbahçe. Fulltime vedette.

Geen idee waarom de multimiljonair hier met mij wil afspreken. We communiceren via het Russische Telegram. Een vervanger van Whatsapp omdat Whatsapp volgens de midvoor ‘informatie naar de verkeerde mensen kan toespelen.’ In ons Skypegesprek van gisteren heeft Robin –die onder zijn Turks pseudoniem Rübü Persian een tafeltje in een Shisha lounge heeft gereserveerd– mij wat Grijze Wolven-handgebaren bijgebracht. Zonder deze seinen maakt de sociale controle de buitenwijken ondoordringbaar.  

Ik parkeer mijn gehuurde Mercedes 190 uit 1992 op de stoep en loop de lounge binnen. Door de rookcirculatie in deze donkere tent wordt mijn luchtpijp strakker samengeknepen dan de billen van Marc Overmars wanneer Frank de Boer vraagt om het geld van een degelijke spits. Koppen gebutst uit ruraal Turks hardsteen maken zonder woorden kenbaar dat ik niet welkom ben. Op het moment dat er een groepje klerenkasten mijn kant op schuiven, veegt iemand het lage drukgebied van Shisharook uit waardoor ik Rübü met een zwarte plaksnor mijn kant op zie zwaaien.

‘Kälmtóê héręń. Hîj höôrt bįj mïj,’ zegt hij in huis-tuin-en-keuken-Turks. Ik schuif aan. Hij biedt een lurk van zijn waterpijp aan.
‘Met appelsmaak.’ Verzekert hij. Ik bedank. Vraag hem waarom we hier hebben afgesproken.
‘Ik zit in een lastig parket. De Turken lynchen me als ze weten wat ik van plan ben. Geel en Gudde gaan boycotten wanneer ze erachter komen. Ik vraag wat er aan de hand is.
‘Ik wil hier weg. De trainer rouleert vaker dan een kebabspies. Je kan van iemand van mijn statuur toch niet verwachten dat ik de bank ga warm houden? Wie denken ze wel niet dat ik ben?’ Ik twijfel zelf of het nou Rübü of Robin is. Eerlijk gezegd denk ik dat de plaksnor tegenover mij, die door de transpirerende bovenlip langzaam af begint te zakken, het ook niet meer weet. De topscorer aller tijden van Oranje ziet er gehavend uit. De grijze stroken op zijn slapen dijen uit, de oogleden staan op half zeven en het trainingpak vertoont een lichte glooiing op buikhoogte. Ik vermijd de term ‘welvaartsbuik’ en de drang om te vragen waar de dichtstbijzijnde baklavawinkel is. 'Persian' is strijdbaar, dus ik vraag wat zijn strijdplan is.
‘Volgend seizoen speel ik bij Feyenoord. Daar is geen twijfel over mogelijk. Er is eigenlijk één probleem. Nou ja, eigenlijk zijn er twee problemen.’
‘Geel en Gudde.’ Persian knikt zo heftig dat zijn plaksnor in het Turkse bakje koffie kukelt. In het zwarte goud drijft nu een harige marmot met witte plakrand. Persian en ik kijken ernaar, alsof het een teken van de goden is.
‘Samen met de harde kern ben ik nu een tijdje bezig met een plan. Gudde en Geel eruit, ik er in. Dat duo wil niet dat ik kom. Iets met macht, geld en geschiedenis.’ Ik vraag hoe hij dat wil realiseren aangezien beide heren momenteel bij Feyenoord de dienst uitmaken.
‘Vorige week kreeg ik allemaal verhuisdozen door fans opgestuurd. Al mijn spullen staan al opgestapeld in dat karton. De familie in Kralingen is ingelicht. Aan sommige dozen kleefden het bloed van de supporters. Dat is pas passie, dat is pas toewijding. Dat zie je nergens anders.’ Ik vraag hem waarom hij voor Feyenoord kiest. Hij vertrok nou niet bepaald glorieus door de voordeur. Waarom niet Barcelona als de vedette die de laatste tien minuten Messi, Neymar of Suarez vervangt. Rübü’s antwoordt is resoluut.
‘Pierre van Hooijdonk.’
‘Pardon?’
‘Pierre van Hooijdonk is de reden dat ik terugkom. Hij vertrok bij Fenerbahçe kwam terug bij Feyenoord en won volgens historici ‘eigenhandig’ de UEFA Cup in 2002. Mensen vergeten dat ik ook in dat team zat. Had ik die vrije trappen genomen, waren die er net zo hard ingegaan.’
‘Dus jouw repatriëring berust louter op wraak?’
‘Frank Sinatra zei ooit dat gigantisch succes de beste wraak is de er bestaat. Wanneer ik terugga en Feyenoord kampioen maak, schrijf ik historie. Dan heb ik meer interlands dan Pierre, meer goals, meer topclubs, meer prijzen. Na een succesvol seizoen bij Feyenoord, wordt de geschiedenis van Pierre uitgegomd en ziet men hem eindelijk aan voor een uit de kluiten gewassen vogelverschrikker die hij is.’
Rübü beklinkt deze woorden met een diepe teug van de waterpijp. Blaast de rookwolken tegen het systeemplafond en mijn gedachten grijpen om zich heen zoals het rook in deze ruimte. Ironisch dat deze aartsrivalen in Engeland en bij Feyenoord en Fenerbahçe hebben gespeeld. Elia, Van Persie en Duracell Dirk die de voorhoede van Feyenoord volgend seizoen gaan aansturen. Daarachter een bataljon jonge honden en misschien –heel misschien– maakt Feyenoord een kans tegen het oppermachtige PSV van de aankomende jaren. Het zou de terpentine zijn op de carrière van de spelende legende die nu als een nachtkaars lijkt de doven. Daar tussen de rook, koffiedrap en Turkse onderwereldfiguren zag ik de koppen in de columns al staan:
‘Van Persie volgend seizoen terug in de spits van Feyenoord’
Het bekt nu al lekker.

Van Persie boos op Pierre van Hooijdonk


Feyenoord UEFA 2002

FacebookTwitterGoogle+

Laatste foto's

Bekijk ook..

Reageer