Uruguay is klaar voor de wisseling van de macht

01 juli 2018 | Erwin Meeks | WK-Columns

De twee grootste voetbalsterren van dit moment zijn na één speeldag in de achtste finales al van het toneel verdwenen. De ster van Cristiano Ronaldo heeft weliswaar duidelijk meer gestraald dan het slappe Glow in the dark-aftreksel van Lionel Messi. De inspanningen van Ronaldo ten spijt, heeft Portugal zijn status als huidig Europees kampioen niet kunnen omzetten in een mondiaal aansprekende prestatie. Ook voor titelhouders uit andere werelddelen bleken continentale prestaties geen goed ijkpunt voor dit WK. Chili en Kameroen kwalificeerden zich niet eens voor het wereldreisje naar Rusland, ondanks hun overwinningen in de Copa América en Afrika Cup. En Costa Rica ging als Noord-Amerikaanse kampioen in de groepsfase roemloos ten onder. Het was aan hun wedstrijd tegen de ongeconcentreerde Zwitsers te danken dat de diagnose ‘roemloos’ niet is verergerd tot ‘doelpuntloos’. Australië en Duitsland arriveerden tot slot eveneens met tastbaar zilverwerk in de rolkoffers op het WK in Rusland, maar ook zij verdwenen in het grote gat tussen reputatie en realiteit.

In 2015, nog ver voordat de verlichte voetbalgeest van Bert van Marwijk afdaalde naar ‘Down Under’, kroonde Australië zich bij gebrek aan weerstand immers tot het beste voetballand van Azië. De wakkere lezer zal zich afvragen sinds wanneer Australië tot het Aziatische continent behoort, maar de Wereldvoetbalvond FIFA houdt er in het belang van het voetbal een iets andere wereldkaart op na. Menig Aardrijkskunde-leraar aan het VMBO in Maastricht doet dat blijkbaar ook, maar dat is een heel ander verhaal. Van Marwijk woont namelijk in Meerssen, heeft nooit in Maastricht op school gezeten én heeft op het WK aangetoond dat hij zijn huiswerk ‘Tactiek en Fysiek’ altijd netjes heeft bijgehouden. Dat Australië voetbaltechnisch nogal wat tekort kwam tegen Frankrijk, Denemarken en Peru valt Van Marwijk en diens ambitieuze assistent Mark van Bommel (sinds een paar dagen trainer van PSV) niet aan te rekenen. Dat ligt meer aan de voetbalcultuur- en organisatie in het algemeen, die ondanks het pionierswerk van een heel aantal Nederlandse voetbalmissionarissen onstabiel blijft.

Toch zou ik de Australiërs ook niet adviseren om de Duitsers eens om advies te vragen, want die hebben de handen voorlopig vol aan zichzelf. Bondscoach Joachim Löw had zijn Mannschaft beter kunnen inschrijven voor de Revalidatie Cup, want Marco Reus, Manuel Neuer, Mats Hummels en Jonas Hector zijn slechts een paar voorbeelden van spelers die niet fit en scherp oogden na langdurige blessureleed of een vormcrisis. Zelf had Löw met zijn overspannen, ouderwetse en ruziezoekende assistenten beter een reisje met De Zonnebloem kunnen maken. Een coach met een heldere en frisse geest had in zijn plaats namelijk wél daadkrachtig in kunnen grijpen bij de eerste alarmsingalen, zodat Duitsland met een gemotiveerd, fit en op elkaar ingespeeld elftal serieus de wereldtitel van 2014 had verdedigd.

Uruguay laat zien hoe het wel moet, met de hongerige Luis Suárez die met succes jaagt op elke bal en krachtmens Cavani die eindelijk een centrale rol heeft, nadat hij op vorige toernooien werd versleten aan de linker- of rechterzijkant, omdat Diego Forlán toen de aanvallende kapstok was. Nee, teveel aanvallende weelde is dus niet goed, vraag dat ook maar eens aan bondscoach Sampaoli van Argentinië. Uruguay is in de huidige samenstelling de belangrijkste outsider voor de wereldtitel, en een véél volwassenere ploeg dan bijvoorbeeld België of Engeland. Met Diego Laxalt en Fernando Muslera heeft deze voetbal-vechtmachine bovendien de beste linksback en de beste doelman van dit toernooi in huis.

Het is dus echt geen schande dat Portugal met een doelpunt verschil is uitschakeld door dit Uruguay. Naast de fonkelende ster van Ronaldo zagen we overigens toch ook een glimp van de techniek en het voetbalvernuft van André Silva, Adrien Silva en William Carvalho. En José Fonte vond ik centraal in de verdediging een openbaring, net als bij de EK-winst in 2016. Zelf solide verdedigen én ondertussen ook toezicht houden op de moeilijk opvoedbare Pepe; dat moet je maar kunnen. Ondanks al die kwaliteiten bevindt Portugal zich in het rijtje van Duitsland, Australië, Costa Rica en Argentinië: landen die hun specifieke reputaties niet konden omzetten in reële WK-prestaties. Het WK 2018 in Rusland wordt er eentje van de wisseling van de wacht, en de overgave van de macht. Dat Vladimir Poetin maar uitkijkt!

Erwin Meeks

Erwin Meeks is de eigenaar van VoetLicht Media en werkt als schrijver, recensent, voetbalanalist en Eindredacteur. Namens VoetbalTube bespreekt hij de gebeurtenissen op het WK Voetbal 2018 in Rusland.
 

Uruguay won in de achtste finale met 2-1 van Portugal:

FacebookTwitterGoogle+

Bekijk ook..

Reageer