Het Boekenbal: Hoe Barça ontsnapte aan de rand van de afgrond

15 augustus 2015 | Erwin Meeks | Boekenbal

Titel: Het nieuwe Barça

Voetbalfans die bekend zijn met het fenomeen clubliefde, die weten vaak ook hoe het voelt als hun favoriete club sportief of financieel gezien moeilijke tijden doormaakt. Elk sprankje hoop op een betere toekomst voor de club wordt dan gekoesterd. Nieuwe beleidsbepalers en zelfverklaarde visionairs storten zich op noodlijdende voetbalclubs als vliegen op een rottend lijk. Het opportunisme van deze dappere hervormers slaat onder economische, sportieve en sociale druk al gauw om in wanhoop en naïviteit. Bij Fortuna Sittard hebben ze nog altijd vage dromen over een man uit de woestijn die zijn geld schijtende kameel op een dag voor de hoofdingang parkeert. Toch is deze wilde weldoener er tot op heden nog nooit geweest.

De wederopstanding van een voetbalbolwerk

Hoewel het contrast tussen twee voetbalclubs haast niet groter kan zijn, bevond FC Barcelona zich medio 2003 in hetzelfde lekke en doelloos dobberende schuitje als Fortuna Sittard de afgelopen jaren. De Catalaanse topclub, een van de grootste, bekendste en succesvolste voetbalbolwerken ter wereld, stond destijds met één been in het graf. Een ongekende en wereldschokkende begrafenis in de vorm van een officieel faillissement is er echter nooit gekomen. Dit keer niet vanwege een kapitaalinjectie van een dubieuze en uitheemse machtswellusteling, maar dankzij het deskundig ingrijpen van een groep mannen die ‘de beste jaren uit hun leven’ aan Barcelona wilden geven.

Voor de broers Enrique en Carles Murillo vormde dit het uitgangspunt voor een werkelijk prachtig boek over de wederopstanding van hun geliefde Barcelona onder de onmiskenbare titel: Het nieuwe Barça. Dit boek vormt een zeer gedetailleerd, boeiend en compleet verslag van hoe FC Barcelona zich onttrok aan het financiële en sportieve drijfzand. Op sportief gebied, en in het bijzonder bij de ondertussen befaamde karakteristieke speelwijze van Barça, speelde de Nederlandse trainer Frank Rijkaard een hoofdrol. Het is bewonderenswaardig hoe hij samen met zijn assistent Henk ten Cate de tactiek van het dolende Barcelona van een nieuwe identiteit voorzag, waar later onder meer Pep Guardiola met succes op zou voortborduren.

Als een blauwe olifant door de porseleinkast

Nog meer waardering mag er zijn voor de Spaanse advocaat Joan Laporta. In de jaren negentig was hij het wanbeleid van de omstreden voorzitter/president Josep Lluís Núñez zo zat, dat hij de oppositiegroep Elefant Blau (de blauwe olifant) oprichtte. Dit deed hij samen met een aantal invloedrijke clubmensen én met de steun van Johan Cruijff, die door Núñez in de jaren negentig als trainer was ontslagen (misschien wel de meest impopulaire maatregel uit de clubgeschiedenis). In Catalonië kennen ze het spreekwoord met die olifant en de porseleinkast niet, maar het boek toont aan dat de Elefant Blau inderdaad niet zachtzinnig te werk ging.

In 2003 werd Laporta de nieuwe voorzitter van wat direct Het nieuwe Barça zou heten, en stootte daarmee Núñez van zijn besmeurde troon. Laporta en zijn gevolg, inclusief de bekende technisch directeur Txiki Begiristain, maakten op alle niveaus schoon schip. De bezem ging ook door de spelersselectie, wat op den duur onder meer de populaire aanvoerder Luis Enrique zijn plek zou kosten. De huidige trainer van FC Barcelona zag om zich heen hoe de nieuwe beleidsbepalers risico’s namen met de aankoop van spelers zoals Ronaldinho, Eto’o en Deco. Met de kennis van nu is het nauwelijks voor te stellen, maar destijds was het lang niet zeker dat deze spelers tot voetballers van wereldformaat zouden uitgroeien. Uiteindelijk brachten zij de club terug naar de internationale top, waar het volgens de vele socios (de clubleden) thuishoort.

Een verhaal dat tot de verbeelding spreekt

Het verhaal over Het nieuwe Barça spreekt op zich al tot de verbeelding, en wordt door de broers Murillo ook nog eens op een toegankelijke maar toch diepgaande manier verteld. Carles Murillo is professor in de economie en lid van het financieel comité van FC Barcelona, en heeft ervoor gezorgd dat het boek is voorzien van veel verklarende tabellen en grafieken. Enrique Murillo heeft als voormalig uitgever duidelijk verstand van hoe hij een boek op een mooie en leesbare manier kan vormgeven. De persoonlijke noot van beide broers achter in het boek, is bovendien een leuke en luchtige toegift op het hele verhaal. Carles beschrijft hoe hij met zijn broer in zijn jonge jaren met kroonkurken de spelers en opstellingen van Barça namaakte: een kinderlijke behoefte die veel voetballiefhebbers bekend zal zijn.

Net zo herkenbaar is de clubliefde van de broers Murillo, die bij de talrijke interviews, spelersportretten en organisatie-beschrijvingen doorsijpelt. Dit overigens zonder dat hun analyses aan objectiviteit verliezen. Ook binnen het huidige (rumoerige) beleid van de club mag men hier een voorbeeld aan nemen, zodat de club niet opnieuw ten onder gaat aan wanbeleid. Tot slot: lezers van dit boek zullen bovenal geïnteresseerd moeten zijn in het beleid van een voetbalclub op het gebied van organisatie, financiën, transfers en (spel-) identiteit. Bij het hervormen van een voetbalclub komt namelijk veel meer kijken dan alleen een rijke filantroop uit een heel ver land. Droom dan maar liever over een blauwe olifant.

Bekijk op bol.com

Erwin Meeks

Erwin Meeks is de eigenaar van VoetLicht Media en werkt daarnaast als (voetbal-)schrijver en eindredacteur. Namens VoetbalTube bespreekt hij tweewekelijks nieuwe of opmerkelijke boeken over of uit de voetbalwereld. De beelden op VoetbalTube zeggen vaak meer dan duizend woorden, maar voetbalboeken kijken op hun beurt weer verder dan het beeld.

FacebookTwitterGoogle+

Bekijk ook..

Reageer