Marinus Dijkhuizen kan net zo goed blind en emotieloos zijn

10 juni 2015 | Stefan Smeenk | Smeenk kopt binnen

De Engelsen zijn duidelijk onder de indruk van ‘The Dutch’. Hoe kan het ook anders? Wij hebben ze woorden als: aardvark, apartheid en keeshond geschonken. Een erg imponerende lijst al zeg ik het zelf. Om de nationale trots nog even een impuls te geven hebben wij afgelopen seizoen indruk gemaakt met ‘ons’ voetbalgogme. Onze Dick moest er hard aan trekken maar bleef met Sunderland acteren op het hoogste niveau. Hulde, de opblaasbare penissen mochten met een voldaan gevoel weer leeg worden gelaten en terug in de kast voor een volgend spannend moment.

En daar stopte het niet. Wij Nederlanders gaven ze een unieke coach, eentje met een gouden pik die elk statistische gegeven om wist te buigen in zijn voordeel. Ook al delfde hij meerdere malen het onderspit zoals hier en hier te lezen is, gooide ‘The Iron Tulip’ wat baco’s achterover en declameerde op het jaarlijkse Manchester United’s award-festijn dat ze kampioen waren geweest mits ze alle wedstrijden hadden gewonnen. "That is truthness as a cow", zouden wij poldermensen zeggen.

Als de statistieken altijd in hun voordeel spreken, dan hebben wij een Nederlandse coach nodig, moet Brentford eigenaar Matthew Benham hebben gedacht. Dan kom je in Nederland al snel uit bij Marinus Dijkhuizen. Of de onervaren coach een London’s team wou leiden dat acteert in The Championship met een gerenoveerd stadion dat een capaciteit heeft van 20.000. Dat is nog eens wat anders dan Woudestein met zijn plek voor 3500 man. U hoeft daar geen Chi kwadraattoets op los te laten om antwoord te krijgen op bovenstaande vraag.

Dus zo geschiedde. De coach die –naast het feit dat hij Nederlands is– is geselecteerd op het statistische gegeven dat hij met een minimaal budget een maximaal resultaat heeft behaald met Excelsior, mag zich nu manager noemen van een team dat puur op statistische analyse is samengesteld. Het oog van de scout is overbodig geworden. Aangezien het oog altijd wat wil, kan ons dus bedriegen. Emoties worden uitgeschakeld bij Brentford omdat men kiest voor de koude statistiek. Bij scouting van een speler worden de cijfers op tafel gelegd, de data in een phi-coëfficiënt gegooid en kijkt men of het significant resultaat oplevert.

Dus esthetische voetballers hebben geen streepje meer voor. Brentford beoordeeld een boek niet langer op zijn mooie kaft en schept hoop voor de bonkige spelers zonder finesse. Kazim Kazim kom er maar in. De rouwdouwers met een loopvermogen van een trekpaard wordt ineens niet meer ondergesneeuwd door de vedette met de witte handschoenen en een Nike-sponsordeal. Nee, ploertendoders worden plotsklaps op waarde geschat.

Deze statistische kijk op zaken zouden het bestaansrecht van racisme en feminisme overbodig maken. Je prestaties staan voorop en sluiten gevoelskwesties buiten. Dit verandert alles. Uitspraken als: ‘het moet goed zitten in die koppies,’ slaat ineens als kut op Dirk. Dat stukje bloemkool tussen de oren is overbodig in het neo-voetbal zolang de SPSS-toets maar significant is.

Natuurlijk kan er ineens niet meer op de traditionele manier getraind worden. Zoals een boxer elke dag oefent op zijn uppercut, zo schiet de vrije trap-specialist van Brentford dagenlang op goal om zijn ‘set-piece-play’ te versterken. Of het werkt? Brentford scoorde afgelopen seizoen uit standaard situaties gemiddeld één keer per wedstrijd –het hoogste gemiddelde van heel Europa. Met een minimum budget werd de vijfde plaats in The Championship gehaald. Dus er valt iets voor te zeggen. Maar zoals alles in het leven, moet er gewaakt worden voor de nuance. 

Robots die worden samengesteld op cijfers en geprogrammeerd om datgene te doen waarvoor ze zijn geselecteerd. Wat vergeten wordt is het vermogen van een mens om boven zichzelf- en alle verwachtingen uit te stijgen. Messi is nu 29 jaar en heeft zowat alle records die er waren verbroken. Hoogstpersoonlijk heeft hij geboorte gegeven aan nieuwe data. Cijfers die er voorheen niet bestonden en waar nu weer met lust op verder kan worden geanalyseerd. Wat mij dus brengt bij de vraag: hoe ga je iets analyseren dat voorheen nog niet bestond?

En waarvoor is er een coach überhaupt nodig in dit stelsel? Emoties worden uitgeschakeld en beslissingen worden genomen door data-analisten. Ofwel: Dijkhuizen zit daar voor de katse gleuf met in Londen. Al zal hij daar niet om rouwen. Zijn vertrek is een investering in zichzelf en dan zit je in Londen goed, want Londen is ‘s werelds meest aantrekkelijke stad voor investeringen. Maar dat is natuurlijk puur statistisch gezien.

Dick in tranen:

Van Gaal buigt statistieken:

Dijkhuizen over zijn overstap:


Stefan Smeenk

Smeenk is onze wekelijkse columnist die elke zondagavond trouw met een bord bami op schoot, kritisch de samenvattingen bekijkt. Neem daar alle afleveringen van Voetbal International, Studio Voetbal, het Sportjournaal, FOX Sports en de sportkatern van de dagbladen bij. Elke woensdag zal Smeenk de miljardenbranche van het betaald voetbal tegen het licht houden en daar verslag van uitbrengen. Soms ludiek, dan weer bot en af en toe vertederend maar altijd louter en alleen voor uw vermaak. 

Lees ook:
-
'Luisenleven': Suárez op weg naar de Champions League-finale
- Een kaart van Van der Vaart
'Fred Raket II', het slotakkoord
Sergio Ramos naakt! Wat u niet mocht zien
- En dan wint Groningen de beker
Karim RekkkiKIEK Karim Rekik
10 voetbalvragen aan een blonde stoot

FacebookTwitterGoogle+

Bekijk ook..

Reageer