Smeenk kopt binnen: Een volwassen man in trainingspak

18 maart 2015 | Stefan Smeenk | Smeenk kopt binnen

Afgelopen zondag was ik uitgenodigd om tijdens Heerenveen – Ajax wat drankjes te gaan nuttigen in de ondernemers sociëteiten sportclub Heerenveen (OSSH). Dat klinkt heel deftig alleen deze verzameling mensen komen voornamelijk voor de (gratis) alcoholische versnaperingen. Regels voor dit festijn?

1. Een uur van tevoren gaat de bar open.
2. Er wordt niet geschonken tijdens de wedstrijden maar wel in de rust.
3. Er wordt drank weggeven tot aan de persconferentie.

Dit zorgt ervoor dat mensen netjes op tijd zijn en vlak voor de 1ste en 2de helft, dienbladen vol bier naar de tafels sjouwen. Voetbal is een bijzaak en zo dacht Heerenveen er op het veld ook over. Ajax was heer en meester en de Friezen hadden weinig in de melk te brokkelen. Of zoals ze zelf zeggen: "yn de molke te brokkeljûh". Voordat de 1ste helft begon en de sociëteitbarbaren al likkebaardend het zoveelste schuim van het gele apparaatje afzoog, zag ik hem.

Daar op de hoek van de bar staat hij een beetje zuinig te staan. Rechtop met zijn benen stijf tegen elkaar aan, waar zijn linkerhandpalm de ondersteuning vormt voor de koffieschotel en zijn rechterhand obsessief met een lepeltje snelle rondetijden in de koffie maakt.

Op zich geen opvallende man. Ergens achter in de vijftig. Een beetje dikkig en klein. Een kalende knar en het haar dat nog op zijn bolletje zit, is door de tanden van de tijd naar grijs gedraaid. Op straat waren we elkaar gepasseerd zonder dat ik het door zou hebben. Maar in deze setting steekt hij af. Niet zo verwonderlijk want tussen alle driedelige pakken staat deze man met een los zittend trainingspak dat ook voor douchegordijn door zou kunnen gaan. 

Zijn lome blik die de ruimte in tuurt laat weten dat hij naar niemand specifiek op zoek is. De man staat daar en dat is prima. Het trainingspak dat zo te zien vele wasbeurten heeft meegemaakt, toont vormen van slijtage bij de bedrukte witte letters. Zou iemand het voor hem wassen? Of gaat deze man vanavond na de wedstrijd beschonken naar huis en warmt hij zijn kant-en-klaar eenpersoonsmaaltijd van de Appie in de magnetron op? Ik denk het laatste. Met fascinatie schuifel ik iets dichter naar hem toe. Misschien kan ik even een gesprek met hem aanknopen. Kijken hoe zijn wereld in elkaar steekt. En juist op het moment dat ik dichtbij genoeg stond, beent hij weg.

Verdorie, is hij toch niet alleen. Mijn hele romantische beeld van een kringloopinterieur met een Friese staartklok die met het getik de kamer vult, vervliegt in een paar passen. Nu sta ik hier zielsalleen. Daar wordt me even een stukje door de neus geboord. Nog voordat ik gedesillusioneerd weder kan keren hoor ik het opzwepende geluid van vliegerstof dat langs elkaar schuurt. De man komt met grote passen terug en heeft het koffiekopje ingeruild. Op de koffieschotel ligt nu een dampende bal gehakt met mosterd.

De man neemt de oude locatie weer in en met de zijkant van de vork, verdeelt hij het gehakt. Gortig schrokt hij het vlees naar binnen. ‘Nu is het maar hopen dat Heerenveen ze in de pan hakt vandaag,’ open ik het gesprek maar even ludiek met een woordspeling. De man kijkt verschrikt op. ‘Huh?’ De restanten mosterd met slierten gehakt hangen nog in zijn mondhoeken.

‘De wedstrijd, of hoopt u niet dat Heerenveen gaat winnen?’ Zeg ik. De man kijkt mij aandachtig aan. ‘Nou jongen, als je hebt meegemaakt wat ik heb meegemaakt, maakt het je echt niet meer uit wie er wint of verliest.’ De stem van de man is geschaafd door overmatig nicotinegebruik. Door de rookklanken heen is een onvervalst Haags accent hoorbaar.

‘Hoe bedoelt u?’ prevel ik. ‘Je moet je boeken er maar eens op naslaan knulletje. En als jij nog iemand weet waaraan ik mijn broer hierôw ken slijtûh. Mag je altijd bij me aankloppen.’ De man zet de schotel met restanten gehakt op de hoek van de bar en loopt de ruimte uit. Perplex blijf ik staan. Alhoewel het inschatten van mensen over het algemeen mijn unique sellingpoint is, heb ik deze man volledig onderschat.

In geenszins een geraniumbejaarde, sterker nog: dominant met over(ge)wicht. Een zakenman in trainingspak. Kort, duidelijk, snel. Nee, ik denk dat ik nog nooit in mijn leven zo’n leuk gesprek met Martin Jol heb gevoerd.

Arsene Wenger vs. Martin Jol (let op het pak)


I <3 Martin Jol:


Johan Derksen anders niet:


Stefan Smeenk

Smeenk is onze wekelijkse columnist die elke zondagavond trouw met een bord bami op schoot, kritisch de samenvattingen bekijkt. Neem daar alle afleveringen van Voetbal International, Studio Voetbal, het Sportjournaal, FOX Sports en de sportkatern van de dagbladen bij. Elke woensdag zal Smeenk de miljardenbranche van het betaald voetbal tegen het licht houden en daar verslag van uitbrengen. Soms ludiek, dan weer bot en af en toe vertederend maar altijd louter en alleen voor uw vermaak. 

Lees ook:
- Droog
F voor Vendetta
Afhaken met Feyenoord, Zlatan, Frank & Louis
- Kunst met peren
Spelers doen alles voor een Eredivisie 'schwung-injectie'

FacebookTwitterGoogle+

Bekijk ook..

Reageer