Smeenk kopt binnen: Handtekening van een moordenaar

07 januari 2015 | Stefan Smeenk | Smeenk kopt binnen

Het is Ronald Koeman naar zijn hoofd gestegen. Teveel rum bij de rozijnen in zijn oliebol? Bij vergissing een grammetje witte heroïne gehaald bij een Amsterdamse straatdealer? Dat zou namelijk verklaren waarom de geblondeerde Koeman met zijn klauwen vol rode kool wroet naar iedere speler die hem van de val van de Premier League ranglijst kan behoeden. Ineens stelt hij zich op als de Moeder Teresa van de voetbalwereld die iedere speler wel onder zijn hoedenplank wil nemen.

Volgens Koeman is er bij Southampton wel plaats voor Steven Gerrard. Ja hé hé, er is in mijn tuin ook plaats voor een Ford Mustang en toch tuur ik dagelijks naar een omgewaaide schutting en planten met meer dode punten dan het haar van Geert Wilders. Steven Gerrard naar Southampton, waar haalt hij het vandaan? Je nodigt Kanye West toch ook niet uit op de Zwarte Cross? Ik denk dat Erwin ook allang is afgehaakt bij het wanhopige gedrag van zijn broer. Die houdt zijn smoel, werkt wat 'traininkjes' af, deelt wat handtekeningen uit, punnikt een kersttrui voor 2015 en vindt het verder allemaal prima.

Over het fenomeen ‘de handtekening’ was het afgelopen week veel te doen. Manager Gary Johnson neemt het met zijn Yeovil Town in de FA Cup op tegen Manchester United. Johnson is bang dat zijn spelers zo onder de indruk zijn van de spelers waarmee ze normaal gesproken alleen met FIFA 15 op een veld staan, dat ze allerlei aandenken proberen te bemachtigen van de helden. Handtekeningen, shirts, voetbalschoenen, haarnetjes, aanvoerdersbanden, alles voor wat Manchester United memorabilia. Daarom stelde de paniekerige trainer: ‘Geen selfies met Rooney zolang ik in de buurt ben,’

Allereerst heb ik altijd zo mijn twijfels met een ‘selfie’ als er twee of meer personen op een foto staan. Wat is een drietand met een tandje erbij? I rest my case. Ten tweede hoeft Johnson maar even een drukje te doen op de poepdoos en de gehele selectie staat geoorloofd met de Engelse Shrek op de foto omdat de manager even niet in de buurt is. Ten derde heb ik sowieso mijn bedenkingen met volwassen mannen die met onbekende bekende mensen op de foto willen. Wat heb je er aan? Je struint toevallig op exact dezelfde locatie als een ander persoon; wat een pretpark is het leven ook. Ranja met een rietje, Snicker en een ingevulde kleurplaat; nu kan ik sterven in vrede.

‘Ja, nou ik was dus in het van der Valk hotel en wie komt daar de hotelkamer uitlopen? Hans Kraay Jr. Ja, nee ik zweer het je. Met zo’n rode boei en dat mokkeltje wat normaal gesproken achter de bar bij VI staat in spagaatstand op de bank. Nee, ik meen het. Ik zei nog: Hansie Hansie! ff een handtekeningetje ouwe opgevoerde pikkenbijter. Hoe toevallig is dat? Juist ja, toen hij het op een lopen zette heb ik hem gevangen in een selfieshot. Gebruikt handdoekkie erbij, niets meer aan doen. Mooi man.’

Dat eeuwige vereeuwigen. Sommige momenten kan je beter onthouden dan vastleggen. Ik zie toeristen die de hele vakantie door het kleine vierkantje van je cameralens gluren om ieder moment te registreren zodat ze het op een ander moment kunnen herbeleven in de vorm van een dode foto. Ze merken daardoor niet op dat de geldende sensationele geuren, kleuren, gebouwen en geschiedenis langs zich zijn heengegaan zodat de herinnering op de foto minder intens is. Aan de andere kant: sommige dingen kun je beter vergeten dan onthouden. De 26-jarige Ched Evans kan daar over meepraten.

Ched speelde voor Manchester City, Norwich City en Sheffield United en deed iets wat normaliter een beetje goed betaalde voetballer niet hoeft te doen: moeite voor seks, te veel moeite. De seksueel gefrustreerde Evans vergreep zich aan een vrouw, werd veroordeeld voor verkrachting en heeft inmiddels zijn gevangenisstraf uitgezeten. Tot dusver een rechtlijnig verhaal, maar nu komt het.

Ched –die zelf nog steeds claimt onschuldig te zijn– probeerde het zwarte gat na zijn gevangenistijd op te vullen met zijn passie: voetbal. Echter liet het Engelse ministerie van justitie zich negatief uit wat betreft de toezegging van Sheffield United om Evans weer mee te laten trainen. Dus dacht Evan: Als het hier niet mag, dan maar in het buitenland. Hibernians FC –de o zo bekende club uit het voetballand bij uitstek Malta– was bereid Evans uit coulantheid aan te nemen. Wederom ging het openbaar ministerie, als een werkbij die de koningin wil beschermen, voor de transfer vliegen waardoor deze werd geblokkeerd. ‘We hebben een van de zwaarste regimes als het gaat om mensen die een zedendelict hebben begaan,’ aldus de woordvoerder van justitie. Dat is toch vreemd. De man maakt een fout, heeft zijn straf uitgezeten en wordt na deze tijd daarvoor blijvend gestraft.

Dit brengt mij op de vraag: Blijft moordenaar altijd een moordenaar? Stel dat iemand in 1975 een moord heeft begaan, daar zesentwintig jaar voor heeft vastgezeten maar inmiddels materiaalman bij PEC Zwolle is met een uitstekende staat van dienst. Is de man dan materiaalman of moordenaar? Wanneer je mensen toch blijft blokkeren bij het repatriëren in de maatschappij, wat heeft repatriëring dan voor zin? Zeg dan: eens een valsspeler, altijd een valsspeler.

Een fout maken is dodelijk en daar moet je de rest van je leven voor boeten. Kolder! Dat zou betekenen dat Ronald Koeman na zijn dramajaar als hoofdtrainer van Valencia, nooit meer het trainersvak onder de knie had kunnen krijgen. Dan had 'Hansie Hansie' geen tweede, derde of vierde huwelijk kunnen hebben. Had Liverpool nooit meer in 2005 de Champions League gewonnen na een 3-0 achterstand. Was Johan Derksen nooit meer aan een tafel gaan zitten met zowel van der Gijp als Genee. Aan de andere kant; Dan hadden we Koeman nooit in een groen groen knolle knolle land ‘een hele mooie kool’ horen zeggen. Was Prem Radhakishun niet meer op de buis. Had Andy van der Meijde geen stappen meer gemaakt op het hoogste niveau en was zijn tenenkrommende reality show nooit van de grond gekomen. Hmmmz, misschien zitten er niet alleen maar slechte kanten aan de premature belemmering van repatriëring.

Koeman wil Steven Gerrard:


Verdient Ched Evans een tweede kans?

Wayne Rooney vs. Dirty Sanchez

Liverpool - AC Milan in de mooiste Champions League finale ooit (3-3);

Ched Evans compilatie:


Stefan Smeenk

Smeenk is onze wekelijkse columnist die elke zondagavond trouw met een bord bami op schoot, kritisch de samenvattingen bekijkt. Neem daar alle afleveringen van Voetbal International, Studio Voetbal, het Sportjournaal, FOX Sports en de sportkatern van de dagbladen bij. Elke woensdag zal Smeenk de miljardenbranche van het betaald voetbal tegen het licht houden en daar verslag van uitbrengen. Soms ludiek, dan weer bot en af en toe vertederend maar altijd louter en alleen voor uw vermaak. 

Lees ook:
- Het voetbaljaar 2014
Een witte zakdoek voor The Dutch Balotelli
'Typisch Toine'
Joey van den Berg: van waterpijp naar waterdrager
Gertjan Verbeek in dialoog, een hork die hort en stoot

FacebookTwitterGoogle+

Bekijk ook..

Reageer