Het Boekenbal: Pellè spreekt, maar hij zegt niet veel

15 mei 2015 | Erwin Meeks | Boekenbal

Pellè spreekt, maar hij zegt niet veel

In navolging van mannen zoals Pierre van Hooijdonk, Dirk Kuijt en John Guidetti, had Feyenoord vanaf september 2012 weer een succesvolle spits mét een cultstatus in huis. Graziano Pellè, van het strand geplukt op Ibiza, zou volgens toenmalig Feyenoord-trainer Ronald Koeman een geschikte kandidaat zijn om de bij het Legioen razend populaire en rebelse Guidetti op te volgen. Die stelling werkte bij de meeste ‘voetbalkenners’ vooral op de lachspieren. Want de kenners en analytici waren bekend met het weinig bemoedigende doelpuntmoyenne van de boomlange Italiaan. Bij zijn eerste kennismaking met Nederland, in Alkmaar bij AZ, had hij in vier jaar tijd slechts veertien keer gescoord. En ook in zijn geliefde vaderland Italië waren er nauwelijks getuigen te vinden die Pellè hadden zien scoren namens Lecce, Catania, Crotone of Cesena.

Cultfiguur, playboy en bon vivant

Als aanvalsleider van Feyenoord verwierf hij echter een cultstatus door met zijn vele (mooie) doelpunten, winnaarsmentaliteit en uitstraling de Rotterdamse club bij de hand te nemen en critici genadeloos te mond te snoeren. Het bleef niet bij die cultstatus overigens. Hij werd daarnaast alom beschouwd als ‘playboy’, ‘sekssymbool’, ‘bon vivant’ en hij kreeg door zijn uitspattingen soms de status van ‘enfant terrible’ aangemeten. Met de transfer van Pellè naar Southampton, waar hij met wisselend succes deel uitmaakt van het elftal van (opnieuw) trainer Koeman, is de Nederlandse Eredivisie een opvallende en populaire persoonlijkheid ontvallen.

Een bijzonder boek voor een bijzondere persoonlijkheid

Daarom is er sinds januari 2014 zijn boek Pellè Spreekt: een moedige poging van de boekenuitgeverij van Voetbal International om nog snel van de status van Pellè te profiteren. De 316 bladzijden van dit boek dienen als tastbare herinnering aan de grote indruk die Pellè in zijn Feyenoord-periode achterliet. Het aantal bladzijden is trouwens niet eenvoudig te achterhalen, doordat het boek als ‘omkeerboek’ is vormgegeven. Zo gaat het eerste deel van het boek over de voetbalcarrière van Pellè, waarbij zijn periodes in Italië, bij AZ en bij Feyenoord uitvoerig worden besproken met alle hoogtepunten en tegenslagen die daarbij horen. Na het omdraaien van het boek kan de lezer een andere kant van Pellè ontdekken, namelijk zijn privéleven met thema’s zoals familie, cultuurverschillen, levensvragen, zijn jeugd en zijn ongeëvenaarde liefde voor vrouwen.

Daarnaast heeft het boek nog een bijzondere eigenschap: het bestaat vooral uit vragen die zijn fans en andere geïnteresseerden hebben ingestuurd. Dit levert direct een groot pluspunt op: de opzet van het boek is heel persoonlijk, doordat Pellè geduldig en oprecht alle vragen beantwoordt zonder een blad voor de mond te nemen. De korte ‘losse’ vragen maken dat het boek toegankelijk is en gemakkelijk weg leest.

Pellè Spreekt, maar hij zegt niet veel

De opzet van het boek brengt tegelijkertijd ook grote nadelen met zich mee. Veel vragen komen in de essentie op hetzelfde neer of bevatten vergelijkbare elementen. Daardoor treedt vaak herhaling op en kan het boek ondanks de ‘losse’ structuur toch langdradig worden. Dat Pellè bijvoorbeeld een groot bewonderaar is van de Braziliaanse Ronaldo en diens voormalige club Internazionale, valt in principe op één pagina te beargumenteren. Maar binnen de opzet van het boek wordt deze informatie over vele vragen uitgesmeerd en soms zelfs fantasieloos herkauwd. Het dieptepunt van het boek bevindt zich echter in het midden. Daar heeft schrijver Martijn Krabbendam een aantal gedateerde interviews met de hoofdpersoon chronologisch achter elkaar gezet, zonder hierin de nodige aanpassingen te doen. Voor een boek van bijna 18 euro komt dat zeer haastig, ondoordacht en knullig over. In één interview vertelt Pellè dat hij via een boek antwoord zou willen geven op de vragen van zijn fans, terwijl de lezer dat bewuste boek dus allang in handen heeft.

Naast de afwijkende opzet en indeling van het boek, is dit nog een argument waarom Pellè Spreekt niet als een goed gestructureerde biografie beschouwd kan worden. Wellicht is dat ook niet de intentie van het boek, maar het blijft jammer voor wie verwacht hiermee een ‘Pellè-bijbel’ in huis te halen. De zelfregulerende opzet van het boek zorgt ervoor dat het veel (levens)vragen bevat die de gemiddelde lezer wellicht niet interesseren, terwijl voetbal-inhoudelijk de informatie redelijk summier blijft. Na het lezen van duizend vragen en antwoorden, blijft de lezer opmerkelijk genoeg toch nog met vragen zitten. Het verhaal over hoe Pellè op Ibiza bij toeval werd gepolst voor een Feyenoord-avontuur door vrienden van Ronald Koeman junior, kent in het boek bijvoorbeeld twee verschillende versies…

Zo blijven er mysteries bestaan rondom cultheld Pellè en voor de échte fans is dat misschien maar het beste ook. Lees Pellè Spreekt als een gepersonaliseerd sprookjesboek en wacht daarna op zijn echte biografie, die er ongetwijfeld komt zodra deze bon vivant topscorer van Engeland is.

Bekijk op bol.com

Erwin Meeks

Erwin Meeks is eigenaar van VoetLicht Media en werkt daarnaast als (voetbal-)schrijver en eindredacteur. Namens VoetbalTube bespreekt hij tweewekelijks nieuwe of opmerkelijke boeken over of uit de voetbalwereld. De beelden op VoetbalTube zeggen vaak meer dan duizend woorden, maar voetbalboeken kijken op hun beurt weer verder dan het beeld.

FacebookTwitterGoogle+

Bekijk ook..

Reageer